ခေတ်အဆက်ဆက် မြန်မာအမျိုးသမီးတို့၏ ဆံကေသာ ထုံးဖွဲ့မှု

မိန်းမတို့ဘုန်း ဆံထုံး” ဟူ၍ မြန်မာဆိုရိုးစကား တစ်ရပ်ရှိရာ မြန်မာအမျိုးသမီးများသည် ဆံကေသာကို ဆံထုံးထုံးဖွဲ့ထားပါမှ ကျက်သရေရှိသည်။ ဘုန်းရှိသည်ဟု အစဉ်အဆက် ဓလေ့ထုံးစံတစ်ရပ်အနေဖြင့် အစဉ်အဆက် ယူမှတ်လာခဲ့ကြပါသည်။

ထို့ကြောင့်လည်း ခေတ်အဆက်ဆက် မြန်မာအမျိုးသမီးတို့သည် ဘုန်းကျက်သရေနှင့် ပြည့်စုံသော ဆံကေသာအား အရှည်ထားခြင်း၊ ဆံရှင်းခြင်း၊ ခေါင်းလျှော်ခြင်း၊ ဆီမွှေးနံ့သာ လိမ်းကျံခြင်း၊ လှပကျော့ရှင်းသပ်ရပ်နေစေရန် ထုံးဖွဲ့ခြင်း၊ ပန်းပန်ခြင်း၊ ဆံထိုး၊ ဘီး၊ ပုလဲကုံး စသည်ဖြင့် အဆင်တန်ဆာများဖြင့် အလှဆင်ခြင်းတို့ကို ခေတ်ကာလအလိုက်၊ နေရာဒေသ အလိုက် လှပစွာ ဖန်တီး လုပ်ဆောင်ခဲ့ကြပါသည်။

ထိုသို့ ခေတ်ကာလအလိုက် ဆံကေသာအလှ ဆင်ယင်ထုံးဖွဲ့မှုများကိုလည်း နံရံဆေးရေး ပန်းချီများ၊ ရုပ်တုရုပ်ကြွများ၊ ကျောက်စာများ၊ ခေတ်ပြိုင်စာပေမှတ်တမ်းများနှင့် ရှေးဟောင်း ဓာတ်ပုံများ၌ မှတ်တမ်းတင်ကာ ရေးဆွဲ၊ ထုလုပ်၊ ရေးသားဖော်ပြခဲ့ကြသဖြင့် ခေတ်ပြိုင် အထောက်အထား အကြွင်းအကျန်များနှင့် ရှေးဟောင်းသုတေသန တူးဖော်တွေ့ရှိချက်များအရ နောက်လူတို့ ပြန်လည် သိရှိခဲ့ကြရပါသည်။

ရှေးကမြန်မာလူမျိုးတို့သည် ဆံထုံးထုံးဖွဲ့ရာတွင်လည်း ဆံကေသာအား ဖြီးလိမ်းရာတွင် အသုံးပြုသည့် အမွှေးနံ့သာဆီအမျိုးမျိုး၊ အသုံးပြုသည့်ပစ္စည်းများနှင့် ဆံထုံးအမည်များကိုပါ တိကျစွာ မှတ်တမ်းတင်ထားခဲ့သည်ကိုလည်း လေ့လာတွေ့ရှိရပါသည်။

ထို့အတူ ပျူခေတ်မှသည် ပြောင်းလဲလာသော ဆံကေသာ ထုံးဖွဲ့မှုပုံစံအမျိုးမျိုးနှင့် ပုဂံ ခေတ်မှသည် ကုန်းဘောင်ခေတ်တိုင် ဆက်လက်၍ ထုံးဖွဲ့လာကြသော ထုံးဖွဲ့မှုပုံစံများ ကိုလည်း စိတ်ဝင်စားဖွယ် လေ့လာတွေ့ရှိရပါသည်။ ၎င်းတို့အနက်မှ အချို့သောဆံထုံးများကို မျက်မှောက် ခေတ်တိုင် မြန်မာအမျိုးသမီးများ ဆက်လက်၍ ထုံးဖွဲ့နေကြသည်ကိုလည်း တွေ့ရှိရပါသည်။

    မြန်မာအမျိုးသမီးတို့၏ ကျက်သရေဖြစ်သော ဆံကေသာထုံးဖွဲ့မှုများသည် နန်းတွင်းနှင့် အရပ်သူဟူ၍ အဆင့်အတန်းအလိုက် ထုံးဖွဲ့ခဲ့ကြသော်လည်း ဆံထုံးပုံစံများသည် ဆန်းပြားခြင်း၊ ရိုးရှင်းခြင်း၊ တင့်တယ်ခြင်း၊ လှပခြင်း စသော ဂုဏ်ပုဒ်အမျိုးမျိုးဖြင့် ကာလ၊ ဒေသ၊ လူမျိုး အလိုက် ကိုယ်ပိုင်ဟန်၊ ကိုယ်ပိုင်ယဉ်ကျေးမှုဖြင့် တည်ရှိခဲ့ပေသည်။ အထောက်အထား ခိုင်မာစွာ တွေ့ရှိရပြီ ဖြစ်သော လွန်ခဲ့သည့် နှစ် ၂၀၀၀ မှစ၍ ခေတ်အဆက်ဆက် မြန်မာ အမျိုးသမီးတို့၏ ဆံကေသာ ထုံးဖွဲ့မှုဓလေ့သည်လည်း ဒြပ်မဲ့ယဉ်ကျေးမှုအမွေအနှစ် တစ်ရပ်အဖြစ် ဖော်ထုတ် မှတ်တမ်းတင် ထိန်းသိမ်းထားရမည် ဖြစ်ပေသည်။